Boşuna mıydı o kadar yazı?
Demek ki kapı komşum olmuş şimdi, Geri dönen mektuplar.
Hepsi de yağmurdan ıslak, Sanki şehrin utancı üzerlerinde.
Oysa sen de bilirdin, Ne güzeldi sesini dinlemek,
Uyumak, Kafamı yastığa koyup,
Sana dair bir koku aramak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta