Keder de bir misafirdir, önüne çay koy, gider.
Ben çayı koydum, bekledim.
Keder gelmeyince, geldi keder
Sadece anlamsız mektuplar bırakıyor kapıma,
Bak, yine dağıttım ortalığı.
Kafamın içi, evdeki her şeyi içine tıkıştırdığın o ıvır zıvır çekmecesi gibi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta