Gece iki onbeş
Önümde beyaz defter elimde kara kalem
Sana bir mektup yazıyorum yeniden
Yazdıkça yazamaz olurum
Yetmez sayfalar tükenir tükenmez kalem
Seni nereye anlatacağımı bi türlü bilemem
Beyaz kağıda seni anlatmak akıl karı değil
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta