Gece iki onbeş
Önümde beyaz defter elimde kara kalem
Sana bir mektup yazıyorum yeniden
Yazdıkça yazamaz olurum
Yetmez sayfalar tükenir tükenmez kalem
Seni nereye anlatacağımı bi türlü bilemem
Beyaz kağıda seni anlatmak akıl karı değil
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta