07.06.2010
Sevgili kızım,
Hani binbir hayal içinde yazar da sonra postaya atardık, sonra da heyecanla postacıyı beklerdik… E-posta, canlı sohbet ve cep telefonları çıktı mertlik bozuldu belki ama ben halen o şekilde duyguları anlatabilmenin mektuptaki kadar rahat olabileceğine inanamıyorum.
Bazen “babacığım gelmişşş! ” diye koşup babasına sarılan ve sonra babanın eli kızının omzunda, kızın eli babanın belinde uzaklaşırlarken bakar imrenirim. Ama halen emin değilim ki benim böyle mektuba yazacağım duyguları onlar yüz yüze anlatabildiklerine.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
