Çığırtkanlar çığırır sevdasını her sözünde.
Ben, yalnız ben kalırım sensizliğin kara yüzünde.
Ölmüyor gözlerimde, gittiğin o vaktin sessizliği.
Gönlümde yaşar, yıkılmış duvarların bezginliği.
Hiç oyuncağı olmamış bir çocuğun elleri kadar,
hüzünlü ve kimsesiz öldü düşlerim
yalnızlar, yalnızlar rüya görmezler sevgilim!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta