Senden çok hoşlanmıştım,
Edepsizlik edip kırmıştım kalbini.
Leke bırakmıştım o temiz yüreğinde.
İçimde bir burukluk var, kırdığım için seni.
Ne çok isterdim, dosttan da öte olabilmeyi şimdi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




birine yazılmışsa ve ondan edebi bir özür dileme tarzıysa bir şey diyemem...ama bi mektup yazarakda bu sözler iletilebilir kimse o şahıs... yoksa bir edebiyat etkinligine böyle bir sosyalleşmenin içine çıkıp gelirseniz elin densizinin biri çıkar bu ne şiir mi ?diye sorar..elde densizmi yok...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta