Bu mektubu gecenin çıngıraklı sessizliğine dalmadan önce oku ve anla.
Geceler benim için içimde hep hasret kalınlığıyla daraldı sensizlikle sen olmadınmı hep bir kabus görür gibi çığıra çığıra kabustan kalkıyorum.
Yüzüme bir su vurarak dirilip tekrardan sana dalıyorum öyle bir şey ki bu bende olan sen
Öyle bir şeyki aldığım her nefesin senden hesap sorması gibi ani bir ağlaşıyla.
Üzerime çektiğim yorgan bile sarılıp sarmalıyor iyice düşüncelerimi silinip gitmesin diye.
Başımı koyduğum yastığım bile kenarında boşluk olan yeri anılarınla dolduruyor.
Kuşluğun doğduğu vakitte kıbleye dönüp yaradana yalvarırım kabuslarımla beni gerçek olan sevdama ilet diye.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta