tahtadan pinokyo kağıttan gemiler,
pancardan araba,ağaçtan kaval yaptığım günlerim,
neden şimdi hiç yaşanmamış gelir,
nostalji denip geçiştirilir!
gözyaşlarım neden içime akıyor,
neden utanıyorum haykırmaktan yaramaz bir çocuk gibi.
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta