Bir gece indi rahmet Mekke’nin üstüne,
Secdede bir ordu, zafer Allah’tan yine.
Kılıçlar kınındaydı, kalpler arınmıştı,
Fethedilen bir şehir değil, çağlar eğildi hakikate,
Taş putlar devrilirken kalpteki gizli putlarda yıkıldı,
Mal, kibir, benlik; sessizce paramparça.
Tarih secdeye vardı Rahman’ın dergâhında.
Merhametle mühürlendi ilahi iktidar.
Bir çağ kapandı affın tek cümlesiyle,
Zafer, kulun kibri terk ettiği anda artık
Taşlarda kırıldı; ama asıl gürültü içteydi,
Benlik tahtından indirildi bir nefeste.
“Bugün kınama yok sözüyle anlaşıldı ki,
Kudret, affa bürünürse ilahîleşir en yüce yerde.
Mekke’nin Fethi der ki ey arayan gönül,
Bir an vardır, bin yıldan daha diriltici.
Takvim değil, kalp değişirse işte asıl başlar o zaman,
Fetih ise, Hakk’a teslim olanın içindedir iman eden kutlu nebiye......
Kayıt Tarihi : 30.12.2025 05:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!