ne çok savruldu kimsesizlik parmaklarımızda
içimizdekiler mekânsız
kıyamet bir küskünlük yazgıdan kalan
ne çok yalnızdı
son dualarımız takvimlerde kırklanırken
ağulu yürek acıdan fermanlı
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta