Yıllar boyu karaları bağladık
Kimi zaman beraberce ağladık
Yokluk gördük açlık gördük yılmadık
Bu ayrılık şimdi niye Mehtabım
Aç kalıca yemlik otu topladık
Gül yerine sümbül söküp kokladık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta