Renksiz kalmak istiyorum gözlerinde
Gök mavi, geceler sessiz ve de sensiz
Böyle dolaşsın dursun sözlerinde
Sevgin parlar durur her seferinde
Yeryüzü kara, gündüzler eşsiz ve yine sensiz
Bunlar böyle çizilmiş olamaz kaderimde
Gözleri görendir Ebû Kuhafe!
Gerçi gözlerinin feri sönmüştü.
Elinden tutan ise daha hayırlıydı.
Karşısında durduğu kimse anlamıştı onu...
"Neden yordun, yaşlı kimseyi?"
Ki ona gitmek gerekliydi...
Ey Kulum! Sükûnet tacıyla geliyorum,
Bil ki, birinci kapı 'beklemektir'
Bil ki, birinci vadi 'raina' değildir.
Filizlenince yolumuz, kim tutacak seni?
Seni alıp Refik-i Âla'ya yükselttim,
Te hêra harkire canê
Min ê, ber agirek danê
Zelîl ez, hêviyek kanê
Bigerim can û cananê
Dizanim sirrê cananê
Her şey senle başladı ve her şey senle bitecek ya Resulellah!
Koca kâinat yoktu, yeryüzü şekilsiz, gökyüzü biçimsizdi; hiçbir şey yoktu, hiçlik hâkimdi her yere ama sen vardın.
Yaratıcı Ol dedi, ebedi nurdan ışığın yansıdı;
ışığından kâinat, senden ârş, senden yaratıldı varlık âlemi, dünya ve ahiret.
Yeryüzündeki her ulus, her dil; dile gelip desinler:
"Işık saçan bir kandil."
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!