Sürü.
Dünyanın her yerinde, tek tek insanlar, çocuklar, kadınlar, yaşlılar da,
sürü bir sabah uyandığında, her zamanki gibi; süt, kahve, çay, peynirli ekmek, çorba ve sonra çanta.
Dışarı çıktı; ne yolda bir araç, ne tren, ne otobüs...polis-asker de yoktu. Kapitalizm dünyası yok olmuştu...
Rüzgâr ağaçların dallarını ileri geri sallıyordu. Hava kısmen açık, kısmen bulutluydu.
Bir işim yoktu
Ben burda kimseyi de tanımıyordum
öyle dolaşıyorum
Bir yerlere girip çıkıyorum şehirde
Bir hayal gibi
yollarda ve
dükkanlrın önünde, yaşamadıklarının farkında olmayan ölü insanlar bulunuyordu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!