Zehir gibi bir gecenin ortasindayim
Aklimda donen buyuk girdaplar
O girdabin icinde hayaller
Hayallerimin icinde sen
Biliyorum
Dalga gecme benimle dedi
Biliyordu ona sevdamin
Umman-i Derya Oldugunu
Ve yine biliyordu
Önce içimde ki öldü.!
"Sen nasılsa yalnız öleceksin" diyerek...
Bu nasil bir Hayat Arkadaş.
Ölmek için illaha Sonuna Kadar yaşamak Gerekiyor...
Bitmişliğin resmini taşıyorum gözlerimde
Tükenmişliği yüreğime yükledim
Yol aldım gidiyorum bi muamma peşinde
Hayata yarım kaldım ölüme çeyrek
Seni bekliyorum yoksun
Yine gece oldu sessiz ve yalnız
İçime çöken hüzünleri
Yudum yudum içmenin vakti geldi
Yüreğimde hasret demliyorum
Bazen Yüreğimin "Nankörleri Koruma ve Yaşatma"`
Derneği olduğunu düşünüyorum...
Hiç üşenmeden taşıdım seni yüreğimde
Bir annenin evladını karnında taşıdığı gibi
Hiç yılmadan yıkılmadan suratımı ekşitmeden
Bir gün olsun öf demeden
Sel oratsına düşmüş bir çiçek gibi
Rüzgara kapılmış yaprak misali
Yanacaksın sen de birgün alev alev
Kül olup tükeneceksin Bilmeyeceğim
Umrumda değil nasıl seversen sev
Aşkımdan öleceksin Bilmeyeceğim
Çok yıktın gururunla gönül hanemi
"O Artık Benim için Öldü" demişsin.
Yeni mi farkettin Senin İçin Öldüğümü...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!