Mehmet Soysal Şiirleri - Şair Mehmet Soysal

Neymis efendim Hemsire bana igne yapacakmis, Bende hastaligimdan kurtulacakmisim... Duyda inanma hani.. Hemsire Hemsire kendine gel..! Senin yapacagin igne beni iylestirmez Yuregimdeki yaralara,Sirtimdaki kaziklara iyi gelmez.! Benim devam igne yada ilac degil Askpirin kadin Askpirin..

Allah Sen de,
Nankörlük ve Şerefsizlik diye bir şey yaratmadı.!

Sen oraya kendi çaba ve emeklerin ile geldin.

Ehh bize de Hayırlı Olsun demek düşer...

Her Kadin Siir gibidir.
Yeter ki sen okumasini bil..

Bakışların saf ve masum,
Gözlerin Yedi Dünya ötesi olabilir.

Ruhun Şerefsiz olduktan sonra,
Gözlerinin içinde gördüğüm herşey Cehennem'dir bana...

hey sen..!
gözleri yildiz misali parlayan bayan.
söylermisin saçların nereli senin..?
bakişlarin kaç gurbet yarasi,
kaşlarin hangi yiğidin alin yazisi,
dudakların hangi bahçenin meyvasi.

Güneş'in doğduğu her günde,
Senin doğum günün olduğunu düşünüyorum

Etraf cıvıl cıvıl,gökyüzü masmavi
Parklar rengarenk

Ask iyi birsey degildir deme

Gel sana Gercek Aski yasatiyim demiyorum
Ayaklarinin Altinda Cenneti Tasi istiyorum...!

Yagmur misali saclarima yagan sendin
Kalbim buz tutmuscasina seni dusunurken
Yine yalnizim karanlik bir gecede
Yalnizlik bazen yikmiyor beni
Seviyorum aslinda seninle olan herseyi
Bu yanlizlik senden kalan son hatira belkide

Kalk hadi Güneş yolcu yine
Bulutlar yavaşça uğurluyor onu
Ağaçlarda hafif bi tebessüm
Kuşlarda bi telaş var

Nereye baksam karanlığı görüyorum

Kaç Asır geçerse geçsin,
İstanbul hala ilk günkü gibi Aşık Fatih'e...