Mehmet Soysal Şiirleri - Şair Mehmet Soysal

Gönlüm istedikten sonra, Gözüm Görmese de Olur...

Birgün Ölürsem;
Annemin Gözyaslari Yikasin Günahkâr Ruhumu...

Yine akşam oluyor Anne
Çöküyor hüzün ince bi yağmur misali
Bu Şehir de Güneş yok
Ruhum buz dağları arasında donuyorum
Dokun yüreğime Anne
Kapansın bütün yaralar

Ben guldukce Yerim Seni derdi.
Yine gulerdim ki
Bir daha Soylesin diye.

Gercekten de beni degil ama,
Omrumu Yedi...!

Gözyaşı Aşk'ın Kaderi,
Yalnızlık Toprağıdır.

Sevgiliden Tekme Yeyince Yürekler,
Herkes Gözyaşı için de O'na Döner...

Herkes Parayla Kendini Satabilir,
Lakin Kimse Para ile Sattığı Onurunu Geri Alamaz.!

Panik Yok.!
O'ndan Sonraki de Terk Edecek.!

Senden Duymadigimi Papatya mi bilecek..?

Seviyor,Sevmiyor

Papatyalar yine Kufretti bana
Cicekler Konusmaz,

Pasli Çivi gibi Yüregime saplandin
Söküp attim seni ama ne çare
Hastalik gibi iliklerime işledin

Çok çektim elinden
Basim çok darda kaldi

Öbür tarafta bedava yaşamak
Ama girişte bi sınav var kazanman gereken

Soruları bilirsen Cennet oluyorsun
Bilemezsen öğretene kadar,
Cehennem'de terlediyorlar haberin olsun