Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ben hüznün ruhuna çizdiği resimlerdeyim.
Ben heryerde değil, gamsız gecenin karanlığında da değil
Ben her zaman yüreğinin gütürdüğü yerdeyim.
MEHMET SELİM ÇOBAN (ihtiyar genç)
Ben işte... :)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!