Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Hayat kendisini sevenler için durup dinlendikleri kısacası soluklandıkları bir umut istasyonu;
kendisini sevmeyenler için ise, hayatın yükünün 'SEVGİ' treniyle üzerinde taşındığı ray gibidir.Onlara göre çok ağır bir yükü sırtlamaktır yaşamak.Ezilmeye mahkum bir........
ARKADAŞLAR! 'umut istasyonu' adında bir grubumuz var..Farklı bir grup olması ve içinin dolu olması çabasındayız.Aradığımız nicelik olarak büyüklük değil..Nitelik o ...
