Zevk ve eğlenceye ayırdım gecemi gündüzümü
Unuttum dünyaya geliş sebebimi
Sağım solum diken önüm arkam günah çemberi
Kendimi bildim bileli oldum nefsimin kölesi
Boynu bükük bir çiçek susuzluk dan'mı ölecek
Aklı olmayan insan bunu nereden bilecek
Bir candım arşa uzandım dönüp arkama bir baktım
Nekadarda yanlış yapmışım hayat bitmez sanmıştım
Ey nefis beni neden aldattın karanlık toprağın altındayım
Nerde servetim nerede malım ömür bitmez sandım
Ey ölümlü nefis haydi silkelen ve uyan
Bir oyun ve eğlenceden ibarettir şu fani dünyan
Bir oyun'ki dünya rüya içinde
Uyuyan insan hayaller peşinde
Hırçınca akan zamanın gölgesinde
Yaşanacak hayat, sadece iki hece
Azalan ömrün dikenli tellerin'de
İnsan koskoca yalanların pençesinde.
Bu nasıl bir telaştır herkes bir birinden habersiz
Birileri made peşinde diğerleri zevkü sefa içinde
Dünya viran olmuş biçare
İnsanlık zakkum ağacından bir tabut içinde
Çıkar için insanı òldüren insan
Kendinden olmayana yaşam hakkı vermeyen insan
Çanakkale ne şiddetli bir cenktin
kâfiri darmaduman eden
kınalı kuzuları annelerin den
eli kınalı gelinleri kocasından evlatları
babasın dan ayıran bir cenktin
seni anlamayan neslin damarları kesilsin
bir göz birde beden davetsizce gelip ruhuma işlendi
o günden beri bu aşk aklımı alıp götürdü
bilmiyorum kimdi neydi nasıl beni zaptetti
yoksa ALLAH tan gelen bir hediyemiydi
bildiğim tek şey kendini deli gibi sevdirtti
adını sordum söylemedi kimsin dedim başını öne eğdi
Arifler sofrasına oturmakla özünü alimmi sandın
Üçkelime küffara nakşedip kendini alimmi sandın
Az bir dünya menfaatine ahiretinimi sattın
Düşmana hizmet edip küffardan methiyelermi aldın
Ey müslüman kılıfına bürünen domuz ümmeti cahilmi sandın
Ömür derler bir rüzgar gibi eser geçer
Ölüm deyince toprağın bağrına siner
Sevgi dediğin başlar ama sonsuza dek sürüp gider.
Sararıp solan yaprağın yağmuru beklemesi gibi beklerim şahadeti,
Ne dünya nimeti nede sevgisi içinme kalmadı yaşama hevesi,
İnsanın gelmişi gecmişi bir avuc toprak bir damla pis su değilmi,
İnsanların mal mülk kavgası bitmeyen kanlı eğlencesi,
Ve o insan dedikleri bir kaç kağıt parçası için onurunu kaybetti.
Şehitler Tepesinden Veda
Ah dünyam için nekadarda boş
O boşluğun içinde up uzun bir yokuş
Yokuşu tırmanırken sırtında koca bir yük
O yükün ağırlığı taşıyandan'da büyük
Al bayrağım rengin ne kadar güzel şehidimin kanıyla boyanmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!