Mehmet Gündüz Şiirleri - Şair Mehmet Gündüz

Beni hor görme, ey gafil insan!
Var mı seni benden yakın tanıyan,
Haram yalan yapma, insan ol insan,
Önce sen kendini, tanı kendini.

TERÖR
Terör terör diye diye, canlarımız gider niye
Bir nasihat verem size sakın oyuna gelmeyin,
Düşmana fırsat vermeyin

Doğu batı kuzey güney, hiç birimiz değil üvey

TÖVBE

Sevgini başka yerde ara
Bende bulamazsın
Yıllardır kaldın gönlümde
Bir daha kalamazsın

TÜRKİYEM

Türkiye’m Türkiye’m benim canımsın
İlkbaharım, son baharım, kışımsın
Seni çalar seni söyler sazımsın
Türküler dolusu selam Türkiye’m

TÜRKTÜR TÜRK

Söyle bana canım annem
Asıl benim adım ne?
Yüce dağ mı Okyanus mu?
Derya Deniz umman mı?

Ben senin derdinle yanıyorum ah!
Gel bu dertten, beni kurtar da götür,
Sevgine mahkûm oldum anla beni ah!
Demir parmaklıkları, kırda götür.

Aşkın bir mahpushaneyse,

Ülkü denen sevgi seli,
Gönüller akar gider,
Bilen bilir sevdasını,
Sevdası ile taşar gider,

Aşağı çeşmenin taşları,
Mendilimin uçları,
Beni baştan çıkaran,
Ümmüş’ün bakışları.

Ümmüş bakıyor,

YAYLALAR

Dostum ben bu köyümüz den gideli
Öksüz kalmış yetim kalmış yaylalar
Gurbete gidip de mekan tutalı
Öksüz kalmış yetim kalmış yaylalar

YEŞİL CENNETİM

Yeşil cennetim yeşil
Tavada pilav pişir
Ormancılar geliyor
Şekerli kahve pişir