Gül’ü seven dikenine katlanırmış,
Ya Gül’ü toprağa veren.
Bir diken değil ki,
Bin diken değil ki, ellerimizi acıtan
Gülümüzü toprağın örtüşüdür yüreğimizi kanatan
Bir kor ateştir bedenimizi yakan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ellerine yüreğine saglık teşekkürler selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta