Her sabah güneş dağa kavuşur iki sevgili gibi
Bulutlar yüklenir yürür ormana doğru
Kursağı boşalmış martıların çığlıklarında
Herkese istediğini verir deniz ana
Üsküdar vapuru heyecanla oynar iskelede
Denizin dalgaları yolcuların kalbinde
Güneş her sabah göz kırpar aleme
Ay huzmesi mürekkep olur kaleme
Her şey İyi kötü insanın nefsinde
Kalpler sarsılır günün arifesinde
Deniz dalgalı saçları savrulmuş
Nisan yağmuru gibi kalbimi ıslattı
Menekşe kokulum neredesin
Haydi gel kalbimin sarayı seni bekler
İki güvercin gibi başbaşa verelim
Menekşe kokulum neyi beklersin
Ebu Hasan'a, Kabe'nin oğlu İmam Ali'ye;
İnsanlık alemini dört bir taraftan kaplamıştı Zifiri karanlık
Mekke'nin aşılmaz sokaklarında yankılanıyordu aydınlık
Fatma binti Esed'in kolları arasında büyüyordu Esedullah
Yaratıldığın gün hikmetle yoğruldu toprağın
Nice peygamberin aziz hatırasını saklar bağrın
Miraçla başın göklere erdi Mescid-i Aksam
İslam’ın ilk kıblesine durup edeple baksam
İnsan varmak istemez ihtiyarlık diyarına
Ötelerden bir âlem var dünden yarına
Ruhların üzerine serpilecek hayat suyu
Ebedi hayata hazırlan bekliyor Zincirlikuyu
Şehirler doldu, boşaldı, al bundan bir ders
Ölüm yokluk değil belki inkârı fıtrata ters
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!