14.08.2000 İstanbul Güngören Hastanesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayatım; çalışmak, okumak ve yazmakla geçiyor. Sâdekârlık işiyle meşgulüm. Kalemin yolu ne zaman elime çıkarsa, tutup, yazıyorum; elem yolumuzu kesiştiriyor.
Satırlara döktüklerim sadrımın gözyaşıdır...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!