Gıvcılar aralıklı bir uçlu dizilince.
Dağlar şenlenirdi, Mehmet Emmi!
Kaçan domuzlar sıradan vurulunca.
Avcıların yüzü gülerdi, Mehmet emmi!
Nişancılar çamlarda nişan alınca,
İzciler iz peşinde hızlı gelince,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta