Can için, canını veren Mehmet’im.
Çalılar güle dönecek elbet.
Ebedi alemi gören Mehmet’im.
Yürekteki ateş sönecek elbet.
Dilerim ki yerde kalmasın kanın
Bu kin bu nefret nihayet bulsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mehmetçiklerimize ne söylense değer tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta