Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
karadenizin incisi ordu ilinin gölköy ilçesi kozören köyünde 1973 yılında tahmini olarak mayıs ayında dogduğum söylenir tam tarih belli olmadığı için bugüne kadar hiç dogum günümde olmadı küçük bir çocuk düşünün oyuncakla hiç tanışmamış bir oyuncak arabası bile olmamış ilk ve orta okulu köyümde bitirip okul yılarının ardından 1986 yılında istanbula çalışmak için geldim artık mücadelenin içindeki yerimizi almıştık köyden ayrılırken hatırladığım beni hiç sevmediğini sandığım abimin beni garaj deni ...
