Can ziyan, mal ziyan, yıllar perişan
Geçmişe bakınca geç kalmadık mı?
Bağrımı köz sarmış sönmez Alişan
Geçmişe bakınca geç kalmadık mı?
Kime gönül açtım hançer vurdular
Ben kanarken onlar seyre durdular
Hayalımı yıkıp yuva kurdular
Lanet olsun böyle seven olur mu?
Hayalımı yıkıp yuva kurdular
Şafak sökmeyi beklerken gardaș
Kıyamet koptu Maraş ilinde.
Adıyaman’a kanarken gardaș
Kıyamet koptu Hatay ilinde, Maraş ilinde.
Adana yasa boğdurdu beni
Bu yola çıkmadan, sana ilk şartım
Sevgi, saygı, kıymet bileceksen sev
Bunları söylerken sanma abarttım
Sevgi, saygı, kıymet bileceksen sev.
Hayat iki günlük ötesi yoktur
Ne derin bir uykuya dalmıșız,
Lütfen kimse bizi uyandırmasın.
Ne uyandırın nede başınız ağrısın,
Ta ki kendimiz uyanıncaya kadar...
Öyle bir zaman ki güven kalmadı
Kimseyi kimseden razı görmedim
Hile, hurdasız el veren kalmadı
Kimseyi kimseden razı görmedim.
Girdiğim her ortam sitemle dolu
Her mısra ağlıyor sözünden belli
Seni çok yormuşlar kim yordu usta?
Sinen yaralıdır gözünden belli
Aşkın hançerini kim vurdu usta?
Uzaktan arıyor bakışın derin
Yoruldum feleğin azgın çarkında
Hep savurdu beni yaprak misali
Deryada boğmazken boğdu arkında
İçinde çırpındım bir kuş misali.
Yıkılasın dünya bozuk düzenin
Birçoğunun hayattı solup gittik enkazların altında,
Hayatta tutulmak için kaç can kaldı Allah'ım.
Kimi yaşlı, kimi genç, kimi çocuk, kimi bebek,
Eli kınalı umut bekleyen kaç can kaldı Allah'ım.
Son nefesine yaklaşıp inlemeye gücü kalmayan,
Düşlerimiz ziyan oldu
Yâr elden bir şey gelmedi
Gönlümüz hep arzuladı
Kader bize yol vermedi.
Ağlıyorum, yanıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!