Mehmet Çakır Şiirleri - Şair Mehmet Çakır

Yetmiş dokuz yılının, soğuk bir mart gecesi,
Gözlerini dünyaya açıverdin Mehmet’im…
Erken çıktı karşına hayatın bilmecesi,
Çözemedin kumpasa düşüverdin Mehmet’im…

Büyüdükçe küçüldün çocukluğu özledin,

Kimseye kaptırmam, yar etmem seni,
Ölünceye kadar, sen hep benimsin…
Yüreğime kazıdığım ismini,
Silinceye kadar, sen hep benimsin…

Azrail diline, düşünce adım,

Ayrıldık ansızın birbirimizden
Ben ateş o duman külümüz nerde
Söyle be felek ne istedin bizden
Ben toprak o fidan gülümüz nerde

Felek bizi yaktı sonra övündü

Allah’ım aynada gördüğüm bu yüz,
Bana benzemeyen cisim ben miyim?
Yüzümü çizgiler sarmış düpedüz,
Saçları ağarmış resim ben miyim?

Eski albümlere baktım şöyle bir,

Ben kimi istedim, kime yar oldum,
Şimdi nazlı yârim, kimlere gelin.
Önce ne umdum da, sonra ne buldum,
Ben sevmediğimin, sevdiğim elin…

Yanımdaki başka, andığım başka,

Anonim bir şarkı aşk denen girdap,
Yazılmamış güfte notasız beste…
Varlığı ızdırap yokluğu azap,
Ona düşen kalpler bir bir şikeste…

Bende yandım bu şarkının közünde,

Yıldızlar arasında ay ışığı gibisin,
Senin bu güzelliğin solmasın biriciğim…

En güzel bakışların gözlerin sahibisin,
Gülen gözlerin yaşla dolmasın biriciğim…

Kucağıma gülden, bir yastık yaptım,
Seni kollarıma, alayım diye…
Senden öncesini, dünde bıraktım,
Her zaman yanında, kalayım diye…

Benim için, bir sen varsın alemde,

Bir tel saçın kalmış geriye senden,
Yastığımdan alıp kokladım onu…
Eski bir fotoğraf çıktı vitrinden,
Anı defterime sakladım onu…

Kabullendim inan çekip gitmeni,

Sevip ayrı düşmek kolay mı öyle
Kışta bile hayat olur bir temmuz
Allah’ım bu nasıl hasrettir böyle
Bir yanımda yangın öbür yanım buz

Derdim sıralıdır dağlar içinde