Bilinmezliğin ve keşkelerin içinde kayboluyorum
Saçlarını sevemeyen ellerim konuşmuyor benimle
Gözlerinin rengini kirpiklerinin heyecanlı kırpmalarını
Olmadığın bu evde hayalin beni boğuyor durmadan..
Mavi bulutlara gömdün beni pes etmek gelmiyor içimden
Dağlar taşlar ağladı halime sen göremedin
Güneş doğmadı bana sen gittikten sonra
Gülmeyi unuttum kimsem yok ki benim
Dertlere dert eklendi bende haberin olmadı senin..
Ey vefasız bul cezanı bedenlerin çürüsün
Çok seveceğim seni güzel İstanbul gibi
Işıldarken gözlerin aklıma gelecek kız kulesi
Kâh Beşiktaş da, kâh Kadıköy iskelesinde
Sabahı olan gün gibi çok seveceğim seni..
Çok seveceğim seni denizde süzülen vapur gibi
Soldurdun fidanımı kurak toprağa gömdüm
Umutlarım var idi karlı bir dağa döndüm.
Ne kaldıki elimde ağır bedel ödedim
Kaybettim sevdiğimi ben zaten öldüm.
Hayat toz pembe derler artık inanmam
Vazgeçmiş olduğuma inandım adımlarım gelmiyor sana doğru
Anlatıp bittiğim zamanlar yok artık sustuğum zamanlardayım
Kendimi avutmam artık yalanlarınla karnım tok bunlara
Bitti dediğim yerdesin her günün gecesinde yazıklar olsun..,
Çok bir şey istememiştim oysa senden bir avuç mutluluk yeterdi
Kimde var o kahve gözler,hadi söyle
Kimde var al al olmuş yanaklar ve dudaklar
Kimde var selvi boylum güzel yüzlüm
Kimde var söyle çil benekli gögüsler..
Ben olmak isterdim sigara içen dudaklarda
Deniz feneri gibi ışık saçan kadınımdın benim
Yönümü gösteren pusulam olmuştun hayatta
Kayboldum şimdi etrafımsa zifiri karanlık
Karaya oturan gemiye döndüm benden gidince..
Şaşkınım gülüm kafam boş bir çerçeve gibi
Cezalandırıldım bu hayatın içerisinde sen yoksun, bir futbolcunun oyundan atılması gibi bende yalnızlığa atıldım. Uzun bir yoksunluk, neşesizlik ne ararsan bulursun. Neden ben demiyorum bile vazgeçtim bu dünyadan çok oldu pembe gözlükleri çıkaralı; Daha ne olsun berbat bir haldeyim içime kapandım her gece içmekten başka şey yapmıyorum, Günahsa bana yer kalmadı defterde revamı uzun cezalar,isyansa hakkım artık kaybedecek ne varki! Alacağım var elbet Tanrıdan mutsuzluğum,yalnızlığım hep ondan…..
Sahipsiz kaldım dost nedir ki unuttum kala kaldım dört duvar arasında hayal bile kalmadı düşün, oynaşırken yalnızlığımla arıyor bu gözler seven bir yari, eli elimde gülerken gözlerinin içine kendimi görebilmek tek arzum. İnancım kayboldu, adaletse oda yok hepsi terki diyar eyledi sanki adresi bulamazlar,hevesim kırıldı depresyon sendromu yaşıyorum.
Yaz: 30/04/2011
Sensizliğin yedinci günü aklımsa darma duman
Resimlere bakıyorum mutluluk pozlarına ağlarken
Gülümseyen gözlerimiz var çerçevenin içinde
Hep böyle sürsün isterdim şimdiye halim harabe..
Ne oldu sana böyle tanıyamaz oldum seni sevgilim
Vuruldum deli dumrul gibi firari gözlerine
Alt ettin beni yine aşk kokan sözlerinle
Kabullendim şimdiden karanlıklar düşünü
Hayatıma girdin sen yeminimi bozdurdun..
İstemezdim aşkını masum bakışına aldandım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!