Efkarlıyım gecenin bir vakti sana kızıyorum hala
Cehennemden farksız bir hayat bıraktın acımadan
Evet kırgınım sana olanlar alçakça bir oyun sanki
Üzgünüm düşlerime,emeğime bu kadar çok sevmeye
Nazlısın biliyorum özgürce uçan kelebeklere benzersin
Yıl bindokuzyüz altmış soğuk bir şubat ayı
Tek gözlü odası olan, sobası yanmayan
Bir odada doğmuşum tir tir titreyerekten
Talih daha o zamandan kaçıvermiş yanımdan
İnatla sarıldım hayata ne yokluklar görsemde
Altı yaşı bitirmeden gittim okula kayıt için
Gözlerin doğuyor içime benden mutlusu yok
Bakışların esir aldı kurtulmamın mümkünü yok
Kavruldu yandı gönlüm ağlasam gözyaşım yok
Nazlı ceylan gibisin unutmakmı imkanı yok..
Aşk hamalı oldum seviyorum haberin yok
Yaşlanan yüreğimde kalan bir tortudur senin sevgin
Gideremez hiç bir şey geçen yıllara rağmen, sıkışır
Kalır bir yerlerde senle yaşadıklarım intikam alırcasına
Acıtır inceden bir sızı sensizliğe giden yollar şansızlığımı verir..
Sohbetlerin çınlar kulaklarımda konuşurken meclis ortasında
Kaç bahar geçecek bana dönmen için
Söyle daha kaç gece geçecek isyanlarla
Adın dilimde kaç kez söylenecek bilmemki
Her şarkı çalınışında kaç kadeh devrilecek..
Kaç mevsim geçecek mehtaplı gecelerde
Zalim dedin aşkıma kendine çok yazık ettin
Kandırdın bırakmadın gençliğimi yitirdim
Hayaller kurmuştum oysa senle geleceğimize
Yıktın ihanet ettin, beni çoktan kaybettin..
Viski şarap içerken soldun gülüşünle incittin
Seni tanıdım bu şehirde yalnızca seni
Seni seçtim seni sevdim onca güzel içinden
Sana gönül verdim hep sana güldüm
Bu aşıklar şehri, şehrii İstanbulda..
Seni içtim birtanem her kadeh kaldırışımda
Yağmur gibi ıslattın göz pınarlarımı daha dün
Acılar oturdu taş gibi içimde öfke fırtınası var
Belki son görüşmemiz bu şehirde artık gidiyorum
Elveda sana, elveda anılara, dönmemecesine elveda..
Dalından koparılmış çiçek gibi solarken sana aşık
Neden terk ettin beni hani gitmeyecektin
Bu kalbi sana verdim hani üzmeyecektin
Sözde değildi bu aşk ömür boyu sevecektin
Elveda yoktu hani habersizce çekip gittin..
Gözlerim akan bir çeşme oldu sayende
Yorgun düştü savaşırken vuslatın sessizliğinde
Arzular yenildi senle ufkumda batan güneşle
Cezbeden güzelliğin batıyor bak dipsiz derinlere
Ne var ne yok bıraktım bir emanetçi dükkanına..
Sızlayan acılar diniyor inan yokluğuna alıştıkça
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!