Mehmet Akif Kürsüde Şiiri - Mustafa Bulan

Ben Mehmet Akif! Hem İstiklal şairiyim!
Münzevi değilim, hiç ahkâm kesmem size.
Riyakârlık yapıp tekkelere çökmedim!
Ben din tacirlerinden dinlemedim herze!

Zalimlere ve utanmaz riyakârlara
Hiç alttan almadım, hep okumuştum meydan!
Ve herzeler uydurup şu din satanlara
Taviz vermedim asla, kovmuştum huzurdan!

Ben Mehmet Akif, Hem İstiklal şairiyim;
Hiç hoşnut kalmadım hurafe uydurandan!
Hep söyledim Kur’an, akıl, adalet, bilim…
Peygamber’in sözlerine baktım Kur’an’dan.

Az ya da çok, okuduğum tüm okullarda
Deneysel bilim öğrenerek geçti ömrüm.
Kur’an’ın tefsiri bilimdir bu hayatta;
Ben bilimin gösterdiği yolda yürüdüm.

Ben Mehmet Akif! Hem İstiklal şairiyim;
İyi bakın, değilim ilk mektep mezunu!
Ayrıca yüksek yapmış bir müderris idim;
Ben de bir tekke kurup oynardım oyunu…

Söz, ilim bende; haşa yoktu bir noksanım(!)
Sakalım bir yana, biliyordum akait.
Toplum nezdinde çok yüksekti itibarım;
İsteseydim milyonları yapardım mürit.

Genç olsun, yaşlı olsun; yanıma gelene
Elimi öptürür, haşa olurdum vahit.
Ben dostluk kurmuştum Ayyaş Neyzen Tevfik’le
Ama “şeyhlerle” kuramadım, Allah şahit...

Çünkü aldığım eğitim engeldi buna!
Tarih şahit, hiç ödül almadım, ret ettim.
Düşmedim dinden geçinenlerin ardına;
Aksine ben onların önünde engeldim...

Bir çakma tarihçiden gördüm çok hakaret;
Ben muhatap almam, hakaret etmem ona...
Tepki göstermenize şükran duydum elbet;
İbret almaz hiç, değmez bu din tüccarına!

Büyük Meclis’de vekil olarak bulundum;
Yeterince tanırım şu Rıza Nur’u da…
Fikirde ve inançta mesafeli durdum;
Ayrıca tarih denilmez bir hatırata…

Herkes hatırat yazarken yanlı davranır;
İnsan fıtratı bu! Kendinde kusur bulmaz…
Rıza Nur da batıya yakın; tutarsızdır;
Bunların yazdıklarına itibar olmaz…

Milli Mücadele’de bellidir adresim;
Yazılar yazdım, her yerde verdim vaazlar.
İçten, canla başla destekledim her daim…
Onlar da şu dedelerini anlatsınlar?

Haltlar edip batıya kaçanlara derim:
Mısır’a gitmemi fazla konuşmasınlar.
Ben gönüllü gittim ve alnım açık geldim;
Öyle istismara gelmem, uğraşmasınlar!

Ben Avrupa’ya değil ta Mısır’a gittim;
Tutarlıyımdır! Tükürmem o suratlara!
Oysa Avrupa’ya dayanıyor köklerim!
Onlar yanaştılar sövdükleri Batı’ya!

Evet sizden biri, Mehmet Akif Ersoy’um!
Kavmimi soranlara hep dedim: Türküm Türk!
Anam Türk, babam bir Arnavut; budur soyum!
Bunu söylerken anamdan yoktur tek bir yük!

Kime Türk denir? Hele bir sorsunlar bana;
Türklük adil olmaktır! Budur doğru yanıt!
Mazluma anıttır, eşi yok bu dünyada;
Türklük bir kültürdür, istemem başka kanıt!

Pendik/27.12.2021