Mehtap
Martılar kaldı senden sonra mavi denizler üzerinde
Ellerinden korkmadan yerlerdi şehrin ilk simitlerini
HayatıM en dibe vurmuş bir sahnesinde
Tükeniyordu tüm duygular umutsuzlukların koynunda
Anlamak mümkün bile değildi geçen zamanların
Patavatsız esen rüzgarlar kalıyordu oysa sanden geri kalan
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta