Mehtap
Martılar kaldı senden sonra mavi denizler üzerinde
Ellerinden korkmadan yerlerdi şehrin ilk simitlerini
HayatıM en dibe vurmuş bir sahnesinde
Tükeniyordu tüm duygular umutsuzlukların koynunda
Anlamak mümkün bile değildi geçen zamanların
Patavatsız esen rüzgarlar kalıyordu oysa sanden geri kalan
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta