görmezdi gözlerim aç akşamlar üzeri
bilmezdi, taş nasıl çatlar nasıl parçalanır
soğuk da kırar sıcak da kaya kadar sert yüreğimi
her zaman derdimya ben
övünürdümya meğersem,
övünecek kadar sert birşey yokmuş
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta