Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
işte idare eder.... diyorum. sonra bidaha okuduğumda daha fazla yakıyor ciğerimi....
"anlıyor insan sonunda anlıyorda,
o zamanda,kayboluyor nazarında
o çok değer verdiği değerler...
elinde kalıyor birsürü meğerler.... işte burası atıyor beni ummanlara.... helal olsun şairem diyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta