Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öyküsünü okumadan önce şiire bakınca bir mesaj şiir olduğunu algılamak olası dizeleri döken kalemde bunu belirtmiş öyküsünde ve acı bir tecrübe mi lazımdır diye sormuş Hayat ne zaman tatlı ki ? Yada her zaman tatlı olursa o hayat mıdır? Neyse bunları yazasım geldi yazdım başarılar diyeyim sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta