Köşe başında iki adam gördüm,
Dillerine ahlar, vahlar dolanmış,
Daha gençti, yazık oldu diyorlardı durmadan,
Kime ne oldu, diye sordum,
Sustular.
Yürüdüm,
Bir baktım kocaman bir kalabalık,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta