İçimi yakan kendi ateşim sanırdım,
Meğer beni cayır cayır yakan senmişsin.
Sular seller neden söndürmez, sorardım,
Meğer kana kana içmem gerekenmişsin.
Binbir cefaya bulunmaz çareler arardım,
Meğer benim derdim de, çarem de senmişsin.
Sevemem, sevemem deyip durdukça,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta