Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Gökyüzünde bulutlara
Salıncak kurup sallandık
Güneşe bir selam verip
Ordan yıldızlara kaydık
Merdiven kurup dünyadan
Aya birlikte tırmandık
Beyaz bulutlar üstüne
Sevgimiz bitmesin yazdık
Mükellef bir sofra kurup
Göz göze yemekler yedik
Karabulutlara dalıp
Yağmurlarla yere indik
Sevgi sonsuz olsun diye
Yüce Allaha yalvardık
Dünyadaki kötülükler
TEŞEKKÜRLER CAN DOST RÜYASI BİLE GÜZEL SEVGİLERİN,,YÜREĞİNİZDEKİ SEVGİLER DAİM OLSUN,,
Gökyüzünde bulutlara
Salıncak kurup sallandık
Güneşe bir selam verip
Ordan yıldızlara kaydık
Merdiven kurup dünyadan
Aya birlikte tırmandık
Beyaz bulutlar üstüne
Sevgimiz bitmesin yazdık
Mükellef bir sofra kurup
Göz göze yemekler yedik
Karabulutlara dalıp
Yağmurlarla yere indik
Sevgi sonsuz olsun diye
Yüce Allaha yalvardık
Dünyadaki kötülükler
Hep bitmiş farkına vardık
Hiç bir kötülük kalmamış
Yürekler sevgiyle dolmuş
Barış her yere kol germiş
Dünya bu sevgiye doymuş
Dostluklar ebedi olmuş
Birtek sahtekar kalmamış
Herkes mutlu,güler yüzlü
Uyandım meğer rüyaymı
RÜYASI BİLE GÜZELDİ KUTLUYORUM SİZİ SAYGILARIMLA
Gökyüzünde bulutlara
Salıncak kurup sallandık
Güneşe bir selam verip
Ordan yıldızlara kaydık
Merdiven kurup dünyadan
Aya birlikte tırmandık
Beyaz bulutlar üstüne
Sevgimiz bitmesin yazdık
Mükellef bir sofra kurup
Göz göze yemekler yedik
Karabulutlara dalıp
Yağmurlarla yere indik
Sevgi sonsuz olsun diye
Yüce Allaha yalvardık
Dünyadaki kötülükler
Hep bitmiş farkına vardık
Hiç bir kötülük kalmamış
Yürekler sevgiyle dolmuş
Barış her yere kol germiş
Dünya bu sevgiye doymuş
Dostluklar ebedi olmuş
Birtek sahtekar kalmamış
Herkes mutlu,güler yüzlü
Uyandım meğer rüyaymış
eline ve yüreğine sağlık,,teşekkürler,,çok güzel olmuş,,,
görülebilecek en güzel rüyalardan olsa gerek...
masal gibi...
kutlarım yüreğinizi...
sevgi ve selamlarımla....
çok güzeldi...tebrikler..
Güzel kurgulanmış harika bir şiir.Tebrik eder başarılarınızın devamını dilerim.
Barış her yere kol germiş
Dünya bu sevgiye doymuş
Dostluklar ebedi olmuş
Birtek sahtekar kalmamış
Herkes mutlu,güler yüzlü
Uyandım meğer rüyaymış
...özünde güzellik olanlar güzel rüyalar görürler..şiirinize tebrikler efendim...Mehmet Karlı
BIRAN MUTLU OLMAK ICIN RÜYALAR GÜZELDIR,HAYATIMIZDA COK SEYLERIN DEGISMESINE YARAR RÜYALAR! KUTLARIM
BU ŞİİRİ ÇOK BEĞENDİM.ÇOK HOŞUMA GİTTİ..
FARKLI BİR KURGUSU VAR BU ŞİİRİN..
ŞİİRİN, ŞİİRİN.BİR ŞİİİR
TEBRİKLER....SEVGİLERİMLE..
Yürekler sevgiyle dolmuş
Barış her yere kol germiş
Dünya bu sevgiye doymuş
Dostluklar ebedi olmuş
Birtek sahtekar kalmamış
Herkes mutlu,güler yüzlü
Uyandım meğer rüyaymış
İnsanlar gerçek birer insan ola bilselerdi böyle bir rüya görmek itemezdiniz çok anlamlı mükemmel bir şiir kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 25 tane yorum bulunmakta