Gözleri parlıyordu, onu görünce korkuyordum,
Gözler gözlere donunca, bunun adı sevdaymış.
Ben kavuşmayı hayal ettikçe, mutlu oluyordum,
Başıma gelene sevda dediler, meğer belaymış.
O yürüdü, gözlerim yürüdü ardından, kararmadı,
Kafam çarpıldı da duvara, ölümü hesaba katmadı,
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




benim bu şiirinizi okuma sebebim
öncelikle adı dikkatimi çekti
neyse
iyi işlenilmiş ve güzeldi
tebrikler
iyiki okumuşum dedim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta