Gözleri parlıyordu, onu görünce korkuyordum,
Gözler gözlere donunca, bunun adı sevdaymış.
Ben kavuşmayı hayal ettikçe, mutlu oluyordum,
Başıma gelene sevda dediler, meğer belaymış.
O yürüdü, gözlerim yürüdü ardından, kararmadı,
Kafam çarpıldı da duvara, ölümü hesaba katmadı,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




benim bu şiirinizi okuma sebebim
öncelikle adı dikkatimi çekti
neyse
iyi işlenilmiş ve güzeldi
tebrikler
iyiki okumuşum dedim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta