Bir küçük tomurcuk sanmıştım önce
Bir gonca gül imiş açınca meğer
Sıradan biriydi o ilk görünce
Bir güzel afetmiş bakınca meğer
Okursan bir uzun roman oluyor
Beklersen geçmeyen zaman oluyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta