Meğer Şiiri - Murat Ülkü

Gözünü aç hele dünyaya bir bak,
Gönül kandilini sevgiyle yak,
İster bir sultan ol ister bir uşak,
İnsanlık dediğin özdeymiş meğer.

Zalimin zulmüyle bina kurulmaz,
Bulanık sularla abdest alınmaz,
Ecel kapıdadır, çare bulunmaz,
Ömür dediğimiz gözdeymiş meğer.

Sofrana buyur et garibi, açı,
Dürüstlük müminin en kutsal tacı,
Kibirle beslenen tadar her acı,
Gerçek saadet bir sözdeymiş meğer.

Güz gelince solar bağın çiçeği,
Toprak kucaklıyor her bir ölçeği,
Unutma ey canım, mutlak gerçeği,
Vuslatın yolları izdeymiş meğer.

Altın kaplı olsa saraylar, hanlar,
Hani nerde kaldı o şanlı canlar?
Kâmil olan kişi vaktini anlar,
Dünya saltanatı közdeymiş meğer.

Nefsine uyup da yakma çıranı,
Gözetle daima gönül kıranı,
Arayıp bulmazsan seni soranı,
Dostluk denen cevher yüzdeymiş meğer.

Mazlumun ahını yükleme cana,
Hesap sorulacak bir gün insana,
Neyin varsa kalır hep bu cihana,
Azığın dürüstlük, dizdeymiş meğer.

Garip Murat der ki dünya bir handır,
İyilik Hak ile ulu peymandır,
Hayat bir rüyanın bittiği andır,
Her neyi sevdiysek sizdeymiş meğer.