Annem söylerdi bana kimseye güvenme derdi,
Hep düşünürdüm niye güvenmemeli insanlara.
Güvenilecek biri yok mu yani şu koca dünyada,
Meğer yaşadıkça anlıyor muşsun.
Meğer yıllar söküp attıkça yüreğinden sevgiyi,
Meğer unuttukça yanıyormuş canın.
Meğer gün geçtikçe ödüyor muşsun,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta