Aşka merhaba demişim meğer ekmek ve gazete almak için Gittiğim bakkalın ücra köşesinde,
Yaşlanmış çam ağacının esintisi alnımdan öperken.
Hayallerine dokunmuşum meğer, sana bir parçamı üleştirmişim,
Ruhumu bulmuş meğer bedenim elimde gazete arası ekmek,
Yüreğimi emanet etmişim kulağının üst yanında duran saçlarının ağarmış uçlarına!
Hayalkırıklıklarımı yaslamışım iriyarı omuzlarına,
Gözlüklerinin ardında, kirpiklerinin gölgesine sermişim sıkıntılarımı; serinliğinde ferahlasın için.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta