ortadaki kansız bir yarış ne sonu var ne canı
ellerimde ki nasırlar konuşuyor bazen
gamzelerini ısırmak istiyorlar bir şey diyemiyorum
tezenem çalıyor sesi köklerimi aydınlatıyor
ucum varamıyor göklere
yine de pes etmiyorum kalkma inadımdan vazgeçmedim
kendime attığım paslar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta