Meftun Şiiri - Harun Ertaş

Ben neyselerde kaldım hep
Cümlemi tamamlamayı bıraktım
Çoğu cümle de bırakmam gereken şeyleri
Hep bir kelimeye sığdırdım

Eğer umuttan bahsediyorsak
Ben çöllerde kar bekliyorum
Sizde olması imkansız bir ihtimal
Bende hep beklenen özlem oluyor

Gözlerden ırak olan bile vuslattı
Ne sen anlayacaksın ne de yakınların
Bir vuslat demini bekledim aylardır
Bir o kadar çaresiz, umarsız...

Gözlerime yakışan bir gözlerindi
Ne giderim artık ne bahane bulurum
Beni bu yoldan saptıran sözlerindi
Ben hala da olsa sana meftunum

Bedenim yorgundu, yalnızdı
O zaman da bile arzum visaldı
Gelmediğin günlerde bile sadıktım
Hüzünlü gecelerim de buna kanıttı