Ben sana düşkünüm ben sana vurgun yolun ortasında kalmışım yapayalnız ya da bir çölde mahsur Susuz kalmış bir bitkiyim ben sensiz uzun bir yolculuk dayım geçmiyor zaman ve bitmeyen sen hasretin hüsranım oldu benim senin yokluğun en çok da senin yokluğun sanki bir gün çıkıp gelecekmişsin gibi bekliyorum seni beklemek en zor olandır yani o bile benim için güzel şimdi araftayım sanki çıkmaz bir sokaktayım yolumu kaybetmişim hem hastayım hem yorgunum kalbim şimdi okyanusun ortasında çaresiz kimsesiz tek başına sensiz öyle çaresiz öyle yalnızım ki sensiz gel de çıkar beni bu kuyudan beni de götür yanında ya alır beni de götürürsün yanında ya da kalbime sapla hançeri beni öylece terket ölüme kimsesizmişim gibi...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta