Kurnaya çalınmış bir kızıllık vaktidir şimdi
Bir aralık soluk almıştır belki de
Ve ardından yummuşsa gözlerini
Bil ki, bu hengâmede vardır birileri
Hep aynı terane,aynı beyazlık hâkimdir şimdi
Bir sabah ansızın açmıştır gözlerini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta